Oi Brizoles

Zito signomi diomosiws loipon pou mu stegnosan oi brizoles...(ta xila eftaigan to xanaleo)...next time Rio Gusto!

~~Kάte

«Αν ο Θεός ξεχνούσε για μια στιγμή ότι είμαι μια μαριονέτα φτιαγμένη από
κουρέλια και μου χάριζε ένα κομμάτι ζωή, ίσως δεν θα έλεγα όλα αυτά που
σκέφτομαι, αλλά σίγουρα θα σκεφτόμουν όλα αυτά που λέω εδώ.

Θα έδινα αξία στα πράγματα, όχι γι'αυτό που αξίζουν, αλλά γι'αυτό που
σημαίνουν.

Θα κοιμόμουν λίγο, θα ονειρευόμουν πιο πολύ, γιατί για κάθε λεπτό που
κλείνουμε τα μάτια, χάνουμε εξήντα δευτερόλεπτα φως. Θα συνέχιζα όταν οι
άλλοι σταματούσαν, θα ξυπνούσα όταν οι άλλοι κοιμόταν. Θα άκουγα όταν οι
άλλοι μιλούσαν και πόσο θα απολάμβανα ένα ωραίο παγωτό σοκολάτα!

Αν ο Θεός μου δώριζε ένα κομμάτι ζωή, θα ντυνόμουν λιτά, θα ξάπλωνα
μπρούμυτα στον ήλιο, αφήνοντας ακάλυπτο όχι μόνο το σώμα αλλά και την ψυχή
μου.

Θεέ μου, αν μπορούσα, θα έγραφα το μίσος μου πάνω στον πάγο και θα περίμενα
να βγει ο ήλιος. Θα ζωγράφιζα μ'ένα όνειρο του Βαν Γκογκ πάνω στα άστρα ένα
ποίημα του Μπενεντέτι κι ένα τραγούδι του Σερράτ θα ήταν η σερενάτα που θα
χάριζα στη σελήνη. Θα πότιζα με τα δάκρια μου τα τριαντάφυλλα, για να νοιώσω
τον πόνο από τ'αγκάθια τους και το κοκκινωπό φιλί των πετάλων τους...

Θεέ μου, αν είχα ένα κομμάτι ζωή... Δεν θα άφηνα να περάσει ούτε μία μέρα
χωρίς να πω στους ανθρώπους ότι αγαπώ, ότι τους αγαπώ. Θα έκανα κάθε άνδρα
και γυναίκα να πιστέψουν ότι είναι οι αγαπητοί μου και θα ζούσα ερωτευμένος
με τον έρωτα.

Στους ανθρώπους θα έδειχνα πόσο λάθος κάνουν να νομίζουν ότι παύουν να
ερωτεύονται όταν γερνούν, χωρίς να καταλαβαίνουν ότι γερνούν όταν παύουν να
ερωτεύονται! Στο μικρό παιδί θα έδινα φτερά, αλλά θα το άφηνα να μάθει μόνο
του να πετάει. Στους γέρους θα έδειχνα ότι το θάνατο δεν τον φέρνουν τα
γηρατειά αλλά η λήθη. Έμαθα τόσα πράγματα από σας, τους ανθρώπους... Έμαθα
πως όλοι θέλουν να ζήσουν στην κορυφή του βουνού, χωρίς να γνωρίζουν ότι η
αληθινή ευτυχία βρίσκεται στον τρόπο που κατεβαίνεις την απόκρημνη πλαγιά.
Έμαθα πως όταν το νεογέννητο σφίγγει στη μικρή παλάμη του, για πρώτη φορά,
το δάχτυλο του πατέρα του, το αιχμαλωτίζει για πάντα.

Έμαθα πως ο άνθρωπος δικαιούται να κοιτά τον άλλον από ψηλά μόνο όταν πρέπει
να τον βοηθήσει να σηκωθεί. Είναι τόσα πολλά τα πράγματα που μπόρεσα να μάθω
από σας, αλλά δεν θα χρησιμεύσουν αλήθεια πολύ, γιατί όταν θα με κρατούν
κλεισμένο μέσα σ'αυτή τη βαλίτσα, δυστυχώς θα πεθαίνω.

Να λες πάντα αυτό που νιώθεις και να κάνεις πάντα αυτό που σκέφτεσαι. Αν
ήξερα ότι σήμερα θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ'έβλεπα να κοιμάσαι, θα
σ'αγκάλιαζα σφιχτά και θα προσευχόμουν στον Κύριο για να μπορέσω να γίνω ο
φύλακας της ψυχής σου. Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα
σ'έβλεπα να βγαίνεις απ' την πόρτα, θα σ'αγκάλιαζα και θα σού �δινα ένα φιλί
και θα σε φώναζα ξανά για να σου δώσω κι άλλα. Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η
τελευταία φορά που θα άκουγα τη φωνή σου, θα ηχογραφούσα κάθε σου λέξη για
να μπορώ να τις ακούω ξανά και ξανά. Αν ήξερα ότι αυτές θα ήταν οι
τελευταίες στιγμές που σ'έβλεπα, θα έλεγα «σ'αγαπώ» και δεν θα υπέθετα,
ανόητα, ότι το ξέρεις ήδη.

Υπάρχει πάντα ένα αύριο και η ζωή μας δίνει κι άλλες ευκαιρίες για να
κάνουμε τα πράγματα όπως πρέπει, αλλά σε περίπτωση που κάνω λάθος και μας
μένει μόνο το σήμερα, θα ΄θελα να σου πω πόσο σ'αγαπώ κι ότι ποτέ δεν θα σε
ξεχάσω.

Το αύριο δεν το έχει εξασφαλίσει κανείς, είτε νέος είτε γέρος. Σήμερα μπορεί
να είναι η τελευταία φορά που βλέπεις τους ανθρώπους που αγαπάς. Γι' αυτό
μην περιμένεις άλλο, κάν'το σήμερα, γιατί αν το αύριο δεν έρθει ποτέ, θα
μετανιώσεις σίγουρα για τη μέρα που δεν βρήκες χρόνο για ένα χαμόγελο, μια
αγκαλιά, ένα φιλί και ήσουν πολύ απασχολημένος για να κάνεις πράξη μια
τελευταία τους επιθυμία. Κράτα αυτούς που αγαπάς κοντά σου, πες τους
ψιθυριστά πόσο πολύ τους χρειάζεσαι, αγάπα τους και φέρσου τους καλά, βρες
χρόνο για να τους πεις «συγνώμη», «συγχώρεσέ με», «σε παρακαλώ», «ευχαριστώ»
κι όλα τα λόγια αγάπης που ξέρεις.

Κανείς δεν θα σε θυμάται για τις κρυφές σου σκέψεις. Ζήτα απ' τον Κύριο τη
δύναμη και τη σοφία για να τις εκφράσεις. Δείξε στους φίλους σου τι
σημαίνουν για σένα.»

An

Ms

ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

Λένε πως ο κατήφορος έχει μόνο αρχή.

Λένε πως, όταν φτάσεις ως την άκρη του γκρεμού και δώσεις την βουτιά, φταίει το κεφάλι σου που δεν σε κράτησε.

Και στο τέλος, αν κάποιος άλλος σου κατάφερε την τελική σπρωξιά, δικός σου καλεσμένος ήτανε. Παρεάκι σου.

Μόνο που όποιοι τα κηρύττουν όλα αυτά, δεν είδαν ποτέ την θέα στην τελευταία πέτρα του γκρεμού. Βαδίζουν πάντα επί του ασφαλούς.

Και το κακό με αυτούς είναι πως συνήθως έχουν δίκιο. Διαθέτουν ατσάλινα επιχειρήματα. Στο τέλος, σου γανώνουν το μυαλό.

Όμως… Αν έφτασες ως εκεί… Λέμε αν… Αν έφτασες ως εκεί γιατί βιαζόσουνα να μάθεις τι γίνεται πιο κάτω; Αν είχες πάρει φόρα, γιατί βιαζόσουνα μην στήσεις την αγάπη; Αν στο ίσιωμα, που γνώρισες τους κολλητούς σου, σου χάρισαν το δώρο της άνοιξης και σε ξελόγιασαν; Και εσύ πάλι… Ήταν ανάγκη να το κρατήσεις σαν ρούχο σου και να πετάξεις την στολή παραλλαγής που σου έραψε η μάνα σου; Λέω εγώ… Διάφορα. Μόνο οι άλλοι θα λένε;

Σίγουρα πάντως την ώρα της πτώσης θα έβγαλες μια δυνατή κραυγή… ‘Αγάπη!’ φώναξες. Οι πάντες ορκίζονται πως δε σε άκουσαν.

Τι φταις εσύ, αν δεν βρέθηκε κάποιος να σου πει πως κι η αγάπη όταν γίνεται κραυγή τρομάζει…

Μs

καλο μου s. εδω δεν εχουμε να κανουμε με αδυνατους (δε 8α πω με τι εχουμε ενα κανουμε γιατι εχω και ενα επιπεδο). τουλαχιστον ξερω οτι και να τουσ το πουμε δε 8α κανει καμια διαφορα. σημασια εχει να μη χαλιομαστε για μικροπραγματα. μη μου τσαντιζεστε για τιποτα , ολα 8α γινουν φτανει να εχουμε θεληση , ορεξη και φυσικα τη σωματικη μασ ακεραιοτητα...
για αυτο μη μου τσιτωνεσαι... be cool

a(f)

A voice said...

Η ειρωνία είναι το καταφύγιο των αδυνάτων.

Μήπως να το μάθουν και οι αδύνατοι;....

S.

I CAN FLY , MY FRIENDS!

το 2008 μπηκε περιεργα , για μενα τουλαχιστον. και αναρωτιεμαι, το ξερουμε οτι ειμαστε ευτυχισμενοι? γιατι εχουμε την υγεια μας και ανθρωπους γυρω μασ να μασ αγαπουν και να μασ στηριζουν?και να μασ ακουν οταν εχουμε αναγκη να μιλησουμε σε καποιον για κατι, απο το πιο ασημαντο μεχρι και το βασικοτερο και πιο σοβαρο προβλημα μας?
i can fly my friends! απλα δεν το νιω8ω, δεν το βιώνω και γι αυτο δεν το εφαρμοζω , η το εφαρμοζω για λιγο (πολυ λιγο ) και μετα παλι πισω.
ωστοσο our time is running out, οποτε...?

υγ περισσοτερο για να περασει η ωρα ηταν αυτο ,
και τουλαχιστονα απο μενα δεν προκειται να δειτε τονους γτ βαριεμαι. αυτα