Εγώ είμαι..

Γεια, με θυμάσαι καθόλου? Εγώ είμαι. Πόσο θέλω να με θυμάσαι. Δεν πειράζει που εγώ δε σε θυμάμαι. Σε φτιάχνω κάθε μέρα από την αρχή. Αλλάζεις συμπεριφορά στο δευτερόλεπτο, από σένα τα πήρα όλα και φοβάμαι πως σου μοιάζω πολύ. Και ελπίζω να σου μοιάζω. Και φοβάμαι. Πόσο τραγικό που νιώθω να σε ξέρω τόσο λίγο. Αλλά δεν πειράζει, σε φτιάχνω κάθε λεπτό από την αρχή. Είσαι δικό μου δημιούργημα όπως και ό,τι υπάρχει γύρω μου . είσαι και δικό τους. Όπως και ό,τι υπάρχει γύρω τους. Κάθεσαι κουλουριασμένη στη γωνία του κρεβατιού σου και κλαις με λυγμούς χωρίς τα δύσκολα να έχουν έρθει ακόμα. Και όταν εκείνα έρχονται τα αντιμετωπίζεις με μία παράλογη ψυχραιμία σχεδόν παρανοϊκή. Ωραία λέξη. Δημιουργείς γύρω σου την ευτυχία και βρίσκεσαι στα σύννεφα. Το ίδιο ξέρεις καλά να κάνεις και με τη δυστυχία. Και σου στοιχίζει. Θεέ μου πόσο νιώθω. Σε νιώθω και δεν σε καταλαβαίνω, γιατί? Δεν πειράζει, σε φτιάχνω κάθε στιγμή από την αρχή. Ξέρεις τι φταίει? Που είμαστε λέω τόσο διαφορετικές. Οι εμπειρίες μας. Τα χρόνια μας. Γι’ αυτό μοιάζουμε τόσο. Γι’ αυτό διαφέρουμε τόσο. Δεν ξέρω τι λέω. Γι’ αυτό και βγάζω νόημα. Τα χρόνια μας ,ναι. Εσένα δε σου δόθηκαν – υποθέτω- οι ευκαιρίες να ζήσεις. Κι όσες σου δόθηκαν δεν ήξερες να τις διαχειριστείς. Τις πέταξες σχεδόν όλες. Δε φταις εσύ. Το μυαλό σου είναι απλά έτσι. Δεν τις άφησες να σε κάνουν να μελετήσεις τον κόσμο. Δε σε πείραζε, τον έφτιαχνες εσύ κάθε μέρα από την αρχή. Ενώ εγώ. Εγώ. Αντίθετα, τι μαγική επιρροή ασκώ στους ανθρώπους. Και εκείνοι πόσο με αγαπάνε! Αλήθεια, πόσο? Κι εγώ τι κάνω? Μάλλον το ίδιο. Όχι με εσένα. Με εσένα είναι αλλιώς. Εσύ είσαι ένα με τον κόσμο μου. Όπως και κάθε κομμάτι του. Αλλά δεν πειράζει, γιατί τον φτιάχνω κάθε μέρα από την αρχή. Άρα είναι δικός μου..

Σου χρωστάω τα ΠΑΝΤΑ ,

Ξέχασα να πω ότι σε μισώ..

καληνύχτα

afn

ΑΓΑΠΗ

...της Κατίνας Παϊζη

Πόσο πολύ σάγάπησα ποτέ δε θα το μάθεις
καλέ που δεν εχάρηκες στα χείλη μου φιλιά.
Απ΄τη ζωή μου πέρασες κι αλάργεψες κι εχάθης
καθώς τα διαβατάρικα κι αγύριστα πουλιά.

Τα χέρια μου δεν έδεσα τριγύρω στο λαιμό σου.
Δεν έσταξε απ΄τα μάτια μου το δάκρυ το θολό.
Κουνούσα το μαντίλι μου αλαφρά στο μισεμό σου
και σιωπηλά σου ευχότανε η ψυχή μου στο καλό.

Δεν είδες το τρεμούλιασμα των κουρασμένων μου ώμων.
Δε μάντεψες τη θύελλα που εκλειούσα στην ψυχή.
Μήτε πως ήμουν σύντροφος των μακρινών σου δρόμων
κι όλη μου η σκέψη ανέκφραστη σ'άγγιζε προσευχή.

Κι αν ήρθαν μέρες πένθιμες και νύχτες θολωμένες,
που η μοναξιά με τρόμαζε και μου 'παιρνε τον νου,
τώρα κρατώ στη θύμηση στιγμές ευτυχισμένες
κάποιου καιρού αλησμόνητου ωραίου κι αληθινού.

Κι αν δεν προσμένεις να με δεις κι εγώ πως θα ξανάρθεις
ω εσύ, του πρώτου ονείρου μου γλυκύτατη πνοή,
αιώνια θα το τραγουδώ κι εσύ δε θα το μάθεις
πως οι στιγμές που μου 'δωκες αξίζουν μια ζωή.


S.

Την τυχη μας τη χορευτρια....!

Παντως εκανα οτι μου ειπατε....Και σταματησα να μυρισω λουλουδια και απο κοντα παω στο οτιδηποτε για να το ζησω....αλλα τιποτα.Τιποτα!Δεν τις μπορω αυτες τις μερες.Νιωθω οτι τα κανω ολα μηχανικα. Ανοιγω τα ματια μου και το πρωτο πραγμα που κανω ειναι να πατησω το κουμπι του υπολογιστη!Ποιος?Εγω!Που σηκωνομουνα οτι ωρα σηκωνομουνα και καφε επινα στην κιουρια Afn!Κατευθειαν εξω δηλαδη...Αλλα τι τα θες....Μια οτι εχουμε τη ρημαδα την εξεταστικη, μια οτι ο Πολυδωριδης plays the hard man, μια οτι στις παρεοphotos με βλεπω cartoon και με 2 ποντους υψος, ε οσο να πεις!Πολυ θελει ο ανθρωπος?...Συν οτι ο Ιασων δεν εχει κανει αλλη αναρτηση και δεν εχω ποιον να βρισω!Μαλλον θα σταματησε να σκεφτεται....Γαμω την τυχη μου τη χορευτριααααα!!!

Με ολη μου την αγαπη

S.

Κι όλα είναι όμορφα από κοντά όταν τα ζεις..

Θεέ μου, δώσ' μου τις δυστυχίες που μου αναλογούν, αφού δε γίνεται αλλιώς, αλλά βοήθησέ με ν' αξιωθώ κι όλες τις ευτυ­χισμένες ώρες που αιωρούνται σαν άστρα πάνω απ' το κεφάλι

μου.

Να ζήσω το χρόνο μου, να τον ποτιστώ μέχρι την πιο μικρή

μου ίνα, να μπορέσω να γίνω ένα μαζί του. Να έχω συντρόφισσες όμορφες στιγμές, να ξέρω πως έζησα, να μετανιώνω για κείνα που έκανα και να ψάχνω να βρω κι άλλα να κάνω.

Οι στιγμές, οι ώρες και τ' αγγίγματα, η αναστάτωση κι οι κό­μποι στο στομάχι, το βαρύ το στήθος απ' τον πανικό της ευτυ­χίας, η απόλαυση και το χαμόγελο της πληρότητας. Η στάση η ανώτερη του κορεσμού και της σοφίας, το κύμα μέσα στο κεφάλι

μου, η τρικυμία που δε λέει να κοπάσει, ο φόβος για το ύστερα, για το μετά, οι ευωδιές των χυμών και οι επιλογές.

Να η ζωή! Να η ζωή, φωνάζω μ' όση δύναμη μου απομένει. Μα είναι λίγη και πολύτιμη κι είναι δική μου, μόνο δική μου σαν τον αέρα που ανασαίνω. Δε δ' αφήσω να μου την πάρει μήτε άνθρω­πος μήτε Θεός. Κι εύχομαι όλες οι αναστολές κι οι δισταγμοί μου να ξεκινούν μόνο από αγάπη. Αγάπη για κάτι άλλο πιο βαθύ, πιο ωραίο.

Γιατί, τέλος, και το γήρας είναι ωραίο και παντού μέσα του μπορείς να βρεις όλες εκείνες τις αναλαμπές που σημαίνουνε ζωή. Κι όλα είναι όμορφα από κοντά, όταν τα ζεις. Μα σε τούτο το γήρας καλό είναι να μη μένεις μόνος σου. Κι είναι αλήθεια αυταπόδεικτη, πως το μόνο που μπορεί πάντα να σε συνοδεύει, το μόνο που για πάντα μένει είναι μια, δυο, δέκα,. εκατό –ξέρω κι εγώ πόσες;- όμορφες στιγμές.

afn

SMELL THE FLOWERS....

Να θυμάσαι: 1. Υπάρχουν τουλάχιστον 2 άνθρωποι σ'αυτόν τον κόσμο που θα πέθαιναν για σένα. 2. Τουλάχιστον 15 σ'αυτόν τον κόσμο σ'αγαπούν με κάποιο τρόπο. 3. Ο μόνος λόγος που κάποιος μπορεί να σε μισήσει είναι επειδή θα ήθελε να είναι σαν κι εσένα. 4. Ενα χαμόγελό σου μπορεί να φέρει ευτυχία ακόμα και σε κάποιον που δεν σε συμπαθεί. 5. Κάθε βράδυ τουλάχιστον 1 άνθρωπος σε σκέφτεται πριν κοιμηθεί. 6. Είσαι ο κόσμος ολόκληρος για κάποιον. 7. Είσαι μοναδικός και ξεχωριστός άνθρωπος. 8. Κάποιος που μπορεί να μην τον ξέρεις καν, σε αγαπάει. 9. Ακόμα και όταν κάνεις το μεγαλύτερο λάθος, κάτι καλό βγαίνει από αυτό 10. Οταν σκέφτεσαι οτι όλος ο κόσμος είναι εναντίον σου, ξαναρίξε μια ματιά 11. Πάντα να θυμάσαι τους επαίνους που δέχεσαι και να ξεχνάς τις προσβολές.
Γιατί όταν η ζωή σου δινει λεμονια ,ζήτα τεκίλα και αλάτι ,και κάλεσε με να Οι καλοί φίλοι είναι σαν τα αστέρια........Δεν τους βλέπεις πάντα, αλλά ξέρεις οτι υπάρχουν. 'Whenever God Closes One Door He Always Opens Another, Even Though Sometimes It's Hell in the Hallway' I would rather have one rose and a kind word from a friend while I'm here than a whole truck load when I'm gone.

HP

Μαύρο και λευκό

Αν η ζωή ήταν χρώμα, τι χρώμα θα ήταν; Γκρι; Όλοι έχουμε παρελθόν, όλοι έχουμε κάτι μαύρο που θέλουμε να ξεχάσουμε, ή κάτι λευκό που αναπολούμε. Η μαγκιά όμως είναι αλλού. Να κυνηγάμε πάντα το λευκό που μας επιφυλάσσει το μέλλον. Γιατί εμείς φτιάχνουμε το μέλλον μας.
Η ζωή είναι παράξενη. Όμορφη, μα και τόσο παράξενη. Καθένας μας κρύβει μια προσωπική τραγωδία. Ένα μικρό μυστικό, μια πικρή αλήθεια που πολεμά να ξεχάσει. Η ζωή είναι στιγμές, όνειρα που θέλεις να ξεχάσεις, όνειρα που θες να πραγματοποιήσεις, γιατί έρχεται κάποια στιγμή που το παρελθόν σου είναι μεγαλύτερο από το μέλλον σου. Κυνήγα το λευκό της ζωής σου. Αυτή είναι ζωή, κομμάτια, φως και σκοτάδια, παρελθόν και μέλλον, μαύρο και λευκό. Κυνήγα την. Γιατί αν δεν διεκδικήσεις το λευκό που σου ανήκει στο μέλλον όλα μαύρα θα τα βλέπεις…


Ms